Wieś w wieku XIV. zwana Domaszulawo, potem Domasław. W wieku XV.
właścicielem był Domasołowski. Od r. mniej więcej 1540 r. do r. 1676 był Domasłów
własnością Trzcińskich, od których kupił ją Pozer. Własnością Pozerów był
Domasłów do r. 1842, w którym kupił go za 110 300 talarów ks. Karol Biron. Do
dzisiejszego dnia należy on do księcia Birona.
W r. 1835 natrafiono przy kopaniu piasku na szkielet ludzki, przy którym był nóż.
W r. 1836 wykopano w tym miejscu trzy kamienne gliną połączone ołtarze, na
których był na 3 cale grubości węgiel drzewny. Na jednem palenisku był szkielet z
zupełnie zdrowymi zębami. Przy głowie tegoż stała urna około 5 cali wysoka,
pięknym rysunkiem ozdobiona. Robiona była bez pomocy koła garncarskiego z
gliny. Podobne dwie urny stały przy tułowiu tegoż szkieletu. W r. 1926 natrafiono
przy kopaniu dołu na ziemniaki znowu na urnę z węglem i popiołem, która wskutek
nieostrożności robotników została rozbita.
Domasłów otaczają dwa potoki: Czarna i Biała Widawa.
Szosę Domasłów—Perzów zbudowano w r. 1899. Szosę Syców — Trębaczów,
przechodzącą przez Domasłów, w r. 1889.
Szkoła jest jednoklasowa, uczy w niej p. Walenty Marek. Pierwszą szkołę
wybudowano w r. 1787 z drzewa i gliny i pokryto ją słomą. W r. 1836 zbudowano
szkołę murowaną, która po różnych przeróbkach do dziś stoi. Do r. 1920 była szkoła
ewangielicką, od r. 1920 zaś jest katolicką. Pierwszym polskim nauczycielem był p.
Albin Hetner od r. 1921 do 1923, potem p. Antoni Gomoliński do 1926, od tego roku
p. Walenty Marek. Do obwodu szkolnego należy Domasłów dwór, Domasłów gmina
i folwark Szczęście.
W miejscu jest kościół katolicki filjalny, który był parafjalnym od wieku XIV. do
XVIII pod nazwą św. Stanisława. W czasie reformacji z końcem XVI wieku kościołem
zawładnęli protestanci, którzy w r. 1654 zmuszeni zostali kościół katolikom oddać.
W początkach wieku XVIII zbudowano nowy kościół pod nazwą św. Idziego.
Ostatnim proboszczem w Domasłowie był do r. 1758 ks. Cauza (Kałuża?). Po nim
sprawy duszpasterskie w Domasłowie załatwiał proboszcz z Trębaczowa, potem z
Turków. W roku 1829 Domasłów przyłączono do parafji Turkowskiej, do której
należał do stycznia 1929 r., w którym J. E. Ks. Kardynał-Prymas Hlond utworzył w
Domasłowie samodzielną parafię, do której należą także Miechów i Koza Wielka. W
r. 1820 wymurowano nowy kościół pokryty gontem. Ten kościół stał niecałe 100 lat,
bo w r. 1916 wskutek uderzenia pioruna spalił się z wszystkiem, co w nim było.
Resztki dzwonów pozbierano i przelano na jeden dzwon który zawieszony został w
nowo wybudowanym w r. 1923 kościele. Materjału budulcowego na nowy kościół
dostarczył patron książę Biron.
We wsi mieszka 24 gospodarzy, którzy mają razem 650 mórg ziemi. Dwór posiada
458 ha ziemi uprawnej, 160 ha łąk, 45 ha nieużytków. Dzierżawcą jest p. Kazimierz
Sroka.
Nadmienić wypada, że Domasłów był zawsze czysto polską wsią, o czem
świadczy np. zeznanie nauczyciela, który, obejmując w r. 1830 posadę w
Domasłowie, uskarżał się, że miał wielkie trudności do zwalczania, bo ludność i
dzieci nie znały wcale języka niemieckiego (Kronika szkolna).